Przykładowe mechanizmy w chemfig: mechanizmy wieloetapowe, zakrzywione strzałki i haczyki rodnikowe

Pięć przykładów

Każdy etap poniżej ma trzy części: kod chemfig (użyj przycisku Copy), PDF, który pdflatex tworzy z tego kodu, i rysunek, który MolDraw tworzy po wklejeniu tego samego kodu. Oba obrazy powstają dokładnie z pokazanego kodu, więc możesz sprawdzić, że wklejenie daje układ, odstępy i zakrzywione strzałki z PDF.

Aby opisać chemię zamiast rysunku, zapisz mechanizm w MolScript: indywidua jako SMILES i jeden wiersz na każdą zakrzywioną strzałkę. MolDraw rozmieści go i może podać ten sam kod chemfig.

Jak zapisuje się zakrzywione strzałki w chemfig

chemfig rysuje strzałki między atomami za pomocą TikZ, w trzech krokach:

1. Nazwij końce. Umieść @{a1} przed atomem lub wewnątrz opcji wiązania (-[@{b1}:0]), aby nadać mu nazwę.
2. Rysuj w \chemmove. Po schemacie \chemmove{ \draw[…] (a1) to[bend left=50] (a2); } rysuje strzałkę od jednej nazwy do drugiej.
3. Kompiluj dwa razy. chemfig zapisuje pozycje nazwanych atomów w pierwszym przebiegu i używa ich w drugim.

Przykłady stosują następujące zasady, zgodne z wyglądem strzałek na płótnie MolDraw:

Wszystkie pięć plików ładuje te same dwa wiersze, które są potrzebne także wtedy, gdy kopiujesz kod do własnego dokumentu:

\usepackage{chemfig}
\usetikzlibrary{arrows.meta,decorations.pathmorphing}

1. Rodnikowe chlorowanie metanu

Standardowy pierwszy przykład rodnikowej reakcji łańcuchowej, w czterech etapach:

• Inicjacja: światło rozrywa wiązanie Cl–Cl równomiernie (homoliza). Z wiązania wychodzą dwa haczyki, po jednym do każdego chloru.
• Propagacja 1: atom chloru odrywa wodór od metanu. Jeden elektron z Cl• i jeden z wiązania C–H tworzą nowe wiązanie H–Cl; drugi elektron C–H zostaje na węglu jako rodnik metylowy.
• Propagacja 2: rodnik metylowy odrywa atom chloru od Cl₂ i oddaje Cl•, który rozpoczyna cykl od nowa.
• Terminacja: dwa rodniki łączą się w parę, tutaj CH₃• i Cl•.

Każdy etap to osobny blok \schemestart … \schemestop. Etap terminacji pokazuje część najtrudniejszą do napisania ręcznie: dwa haczyki, które spotykają się w środku tworzonego wiązania.

Inicjacja

\setchemfig{atom sep=2.5em, + sep left=0.7em, + sep right=0.7em, compound sep=4em, arrow offset=6pt}
\schemestart
  \chemfig{@{a1}Cl-[@{b1}:0]@{a2}Cl}
  \arrow{->[h$\nu$]}
  \chemfig{\charge{90=\.}{Cl}}
  \+
  \chemfig{\charge{90=\.}{Cl}}
\schemestop
\chemmove{
  \draw[-{Straight Barb[left,length=4pt]}]([shift={(0.25em,-0.27em)}]b1) to[bend left=77,looseness=1.4] ([shift={(0.23em,-0.63em)}]a1);
  \draw[-{Straight Barb[left,length=4pt]}]([shift={(-0.25em,0.27em)}]b1) to[bend left=77,looseness=1.4] ([shift={(-0.23em,0.63em)}]a2);
}

Propagacja 1: oderwanie wodoru

\setchemfig{atom sep=2.5em, + sep left=0.7em, + sep right=0.7em, compound sep=4em, arrow offset=6pt}
\schemestart
  \chemfig{@{a1}\charge{90=\.}{Cl}}
  \+
  \chemfig{@{a2}H-[@{b1}:0]@{a3}CH_3}
  \arrow{->}
  \chemfig{HCl}
  \+
  \chemfig{\charge{90=\.}{C}H_3}
\schemestop
\chemmove{
  \path (a2) -- (a1) coordinate[pos=0.5] (m1);
  \draw[-{Straight Barb[left,length=4pt]}]([shift={(0em,1.71em)}]a1) to[bend left=65,looseness=1.2] ([shift={(0em,1.64em)}]m1);
  \path (a2) -- (a1) coordinate[pos=0.5] (m2);
  \draw[-{Straight Barb[left,length=4pt]}]([shift={(0em,-0.33em)}]b1) to[bend left=57,looseness=1.1] ([shift={(0em,-1.64em)}]m2);
  \draw[-{Straight Barb[left,length=4pt]}]([shift={(-0.45em,0.33em)}]b1) to[bend left=65,looseness=1.2] ([shift={(-0.83em,0.78em)}]a3);
}

Propagacja 2: przeniesienie chloru

\setchemfig{atom sep=2.5em, + sep left=0.7em, + sep right=0.7em, compound sep=4em, arrow offset=6pt}
\schemestart
  \chemfig{@{a1}\charge{90=\.}{C}H_3}
  \+
  \chemfig{@{a2}Cl-[@{b1}:0]@{a3}Cl}
  \arrow{->}
  \chemfig{H_3C-[:0]Cl}
  \+
  \chemfig{\charge{90=\.}{Cl}}
\schemestop
\chemmove{
  \path (a2) -- (a1) coordinate[pos=0.5] (m1);
  \draw[-{Straight Barb[left,length=4pt]}]([shift={(-0.55em,1.36em)}]a1) to[bend left=57,looseness=1.1] ([shift={(0em,0.87em)}]m1);
  \path (a2) -- (a1) coordinate[pos=0.5] (m2);
  \draw[-{Straight Barb[left,length=4pt]}]([shift={(0em,-0.27em)}]b1) to[bend left=57,looseness=1.1] ([shift={(0em,-0.87em)}]m2);
  \draw[-{Straight Barb[left,length=4pt]}]([shift={(-0.45em,0.27em)}]b1) to[bend left=77,looseness=1.4] ([shift={(-0.23em,0.63em)}]a3);
}

Terminacja

\setchemfig{atom sep=2.5em, + sep left=0.7em, + sep right=0.7em, compound sep=4em, arrow offset=6pt}
\schemestart
  \chemfig{@{a1}\charge{90=\.}{C}H_3}
  \+
  \chemfig{@{a2}\charge{90=\.}{Cl}}
  \arrow{->}
  \chemfig{H_3C-[:0]Cl}
\schemestop
\chemmove{
  \path (a2) -- (a1) coordinate[pos=0.58] (m1);
  \draw[-{Straight Barb[left,length=4pt]}]([shift={(-0.55em,1.36em)}]a1) to[bend left=57,looseness=1.1] ([shift={(0em,0em)}]m1);
  \path (a1) -- (a2) coordinate[pos=0.5] (m2);
  \draw[-{Straight Barb[right,length=4pt]}]([shift={(0em,1.37em)}]a2) to[bend right=57,looseness=1.1] ([shift={(0em,1.31em)}]m2);
}

W kodzie terminacji wiersze \path … coordinate tworzą punkt między dwoma rodnikami. Ponieważ jest to ułamek odległości między nimi, haczyki nadal spotykają się w szczelinie, nawet jeśli zmienisz + sep left lub długość wiązania. Stałe przesunięcie od jednego atomu chybiłoby szczeliny, gdy tylko zmienią się odstępy.

Kropki rodnikowe są zapisane jako \charge{90=\.}{Cl}: pojedynczy elektron pod kątem 90°, nad atomem. Dla CH₃• kropka trafia na węgiel, \charge{90=\.}{C}H_3, a nie na całą grupę.

2. Addycja HBr wbrew regule Markownikowa (efekt nadtlenkowy)

W obecności nadtlenku HBr przyłącza się do propenu „odwrotnie”: brom trafia na skrajny węgiel. Powodem jest to, że łańcuch przenosi Br•, który przyłącza się tam, gdzie pozostawia trwalszy rodnik drugorzędowy.

• Inicjacja 1: nadtlenek di-tert-butylu rozpada się na słabym wiązaniu O–O.
• Inicjacja 2: rodnik tert-butoksylowy odrywa H od HBr i uwalnia Br•.
• Propagacja 1: Br• przyłącza się do końca CH₂ wiązania C=C. Jeden elektron π przechodzi do nowego wiązania C–Br, a drugi zostaje na środkowym węglu.
• Propagacja 2: ten rodnik drugorzędowy odrywa H od HBr, daje 1-bromopropan i ponownie tworzy Br•.

Inicjacja: homoliza nadtlenku

\setchemfig{atom sep=2.5em, + sep left=0.7em, + sep right=0.7em, compound sep=4em, arrow offset=6pt}
\schemestart
  \chemfig{-[:23](-[:-69]@{a2}O-[@{b1}:-3]@{a1}O-[:-52](-[:43])(-[:-75])-[:-161])(-[:47])-[:133]}
  \arrow{->[h$\nu$ or $\Delta$]}[,1.3]
  \chemfig{\charge{90=\.}{O}-[:-12](-[:-36])(-[:82])-[:-122]}
  \+
  \chemfig{\charge{90=\.}{O}-[:-12](-[:-36])(-[:82])-[:-122]}
\schemestop
\chemmove{
  \draw[-{Straight Barb[left,length=4pt]}]([shift={(-0.24em,0.28em)}]b1) to[bend left=77,looseness=1.4] ([shift={(-0.23em,0.62em)}]a1);
  \draw[-{Straight Barb[left,length=4pt]}]([shift={(0.24em,-0.28em)}]b1) to[bend left=77,looseness=1.4] ([shift={(0.23em,-0.62em)}]a2);
}

Inicjacja: powstanie atomu bromu

\setchemfig{atom sep=2.5em, + sep left=0.7em, + sep right=0.7em, compound sep=4em, arrow offset=6pt}
\schemestart
  \chemfig{@{a1}\charge{90=\.}{O}-[:-12](-[:-36])(-[:82]@{a3})-[:-122]}
  \+
  \chemfig{@{a2}H-[@{b1}:0,0.8]@{a4}Br}
  \arrow{->}
  \chemfig{HO-[:-12](-[:-36])(-[:82])-[:-122]}
  \+
  \chemfig{\charge{90=\.}{Br}}
\schemestop
\chemmove{
  \path (a2) -- (a3) coordinate[pos=0.7] (m1);
  \draw[-{Straight Barb[left,length=4pt]}]([shift={(0em,1.36em)}]a1) to[bend left=65,looseness=1.2] ([shift={(-0.08em,-0.19em)}]m1);
  \path (a2) -- (a1) coordinate[pos=0.5] (m2);
  \draw[-{Straight Barb[right,length=4pt]}]([shift={(0em,0.27em)}]b1) to[bend right=57,looseness=1.1] ([shift={(0em,0em)}]m2);
  \draw[-{Straight Barb[right,length=4pt]}]([shift={(-0.36em,-0.27em)}]b1) to[bend right=77,looseness=1.4] ([shift={(-0.11em,-0.63em)}]a4);
}

Propagacja 1: Br• przyłącza się do mniej podstawionego węgla

\setchemfig{atom sep=2.5em, + sep left=0.7em, + sep right=0.7em, compound sep=4em, arrow offset=6pt}
\schemestart
  \chemfig{@{a1}\charge{90=\.}{Br}}
  \+
  \chemfig{@{a2}=[@{b1}:0]@{a3}-[:-60]}
  \arrow{->}
  \chemfig{-[:0]\charge{90=\.}{}-[:-60]-[:0]Br}
\schemestop
\chemmove{
  \path (a2) -- (a1) coordinate[pos=0.5] (m1);
  \draw[-{Straight Barb[left,length=4pt]}]([shift={(0em,1.37em)}]a1) to[bend left=65,looseness=1.2] ([shift={(-0.12em,0.87em)}]m1);
  \path (a2) -- (a1) coordinate[pos=0.5] (m2);
  \draw[-{Straight Barb[right,length=4pt]}]([shift={(0em,0.48em)}]b1) to[bend right=57,looseness=1.1] ([shift={(-0.12em,0.87em)}]m2);
  \draw[-{Straight Barb[right,length=4pt]}]([shift={(-0.45em,-0.48em)}]b1) to[bend right=65,looseness=1.2] ([shift={(-0.44em,-0.53em)}]a3);
}

Propagacja 2: oderwanie wodoru od HBr

\setchemfig{atom sep=2.5em, + sep left=0.7em, + sep right=0.7em, compound sep=4em, arrow offset=6pt}
\schemestart
  \chemfig{-[:0]@{a1}\charge{90=\.}{}-[:-60]-[:0]Br}
  \+
  \chemfig{@{a2}H-[@{b1}:0,0.8]@{a3}Br}
  \arrow{->}
  \chemfig{-[:0]-[:-60]-[:0]Br}
  \+
  \chemfig{\charge{90=\.}{Br}}
\schemestop
\chemmove{
  \path (a2) -- (a1) coordinate[pos=0.58] (m1);
  \draw[-{Straight Barb[left,length=4pt]}]([shift={(0em,1.36em)}]a1) to[bend left=57,looseness=1.1] ([shift={(0em,0em)}]m1);
  \path (a2) -- (a1) coordinate[pos=0.5] (m2);
  \draw[-{Straight Barb[right,length=4pt]}]([shift={(0em,0.27em)}]b1) to[bend right=57,looseness=1.1] ([shift={(0.05em,0.43em)}]m2);
  \draw[-{Straight Barb[right,length=4pt]}]([shift={(-0.36em,-0.27em)}]b1) to[bend right=77,looseness=1.4] ([shift={(-0.11em,-0.63em)}]a3);
}

Rodnik w propagacji 2 znajduje się na węglu we wzorze szkieletowym, który nie ma litery, do której można by przyczepić kropkę. chemfig radzi sobie z tym przez \charge{90=\.}{}: \charge na pustym atomie, więc wiązania nadal spotykają się w wierzchołku.

Haczyk może zaczynać się zarówno na wiązaniu, jak i na kropce. W propagacji 1 strzałki zaczynają się na wiązaniu C=C, nazwanym przez =[@{b3}:0].

3. Addycja aldolowa katalizowana zasadą

Mechanizm polarny ze strzałkami dwuelektronowymi, w trzech etapach:

1. Jon wodorotlenkowy odrywa α-wodór od acetonu, dając enolan. Ten etap jest równowagowy (\arrow{<=>}).
2. Węgiel enolanu atakuje węgiel karbonylowy aldehydu octowego, a elektrony π C=O przesuwają się na tlen.
3. Alkoholan pobiera proton od wody, dając β-hydroksyketon i ponownie jon wodorotlenkowy.

1. Tworzenie enolanu

\setchemfig{atom sep=2.5em, + sep left=0.7em, + sep right=0.7em, compound sep=4em, arrow offset=6pt}
\schemestart
  \chemfig{@{a1}HO^{-}}
  \+
  \chemfig{-[:0](-[:-60]@{a3}-[@{b1}:0,0.8]@{a2}H)=[:60]O}
  \arrow{<=>}
  \chemfig{-[:0](-[:-60]\charge{300:4pt=$\scriptstyle-$}{})=[:60]O}
  \+
  \chemfig{H_2O}
\schemestop
\chemmove{
  \draw[-{Stealth[length=4pt,inset=1.5pt]}]([shift={(1.88em,0em)}]a1) to[bend right=47] ([shift={(-0.69em,-0.4em)}]a2);
  \draw[-{Stealth[length=4pt,inset=1.5pt]}]([shift={(0.2em,0.27em)}]b1) to[bend right=65,looseness=1.2] ([shift={(0.17em,0.47em)}]a3);
}

2. Addycja nukleofilowa do aldehydu

\setchemfig{atom sep=2.5em, + sep left=0.7em, + sep right=0.7em, compound sep=4em, arrow offset=6pt}
\schemestart
  \chemfig{-[:0](-[:-60]@{a1}\charge{300:4pt=$\scriptstyle-$}{})=[:60]O}
  \+
  \chemfig{@{a3}O=[@{b1}:60]@{a2}-[:0]}
  \arrow{->}
  \chemfig{O=[:0](-[:-60])-[:60]-[:0](-[:60])-[:-60]O^{-}}
\schemestop
\chemmove{
  \draw[-{Stealth[length=4pt,inset=1.5pt]}]([shift={(0.39em,1.07em)}]a1) to[bend left=57,looseness=1.1] ([shift={(-0.65em,0.38em)}]a2);
  \draw[-{Stealth[length=4pt,inset=1.5pt]}]([shift={(0.64em,0.15em)}]b1) to[bend left=77,looseness=1.4] ([shift={(0.64em,0em)}]a3);
}

3. Protonowanie alkoholanu

\setchemfig{atom sep=2.5em, + sep left=0.7em, + sep right=0.7em, compound sep=4em, arrow offset=6pt}
\schemestart
  \chemfig{O=[:0](-[:-60])-[:60]-[:0](-[:60])-[:-60]@{a1}O^{-}}
  \+
  \chemfig{@{a3}HO-[@{b1}:90,0.8,2]@{a2}H}
  \arrow{->}
  \chemfig{O=[:0](-[:-60])-[:60]-[:0](-[:60])-[:-60]OH}
  \+
  \chemfig{HO^{-}}
\schemestop
\chemmove{
  \draw[-{Stealth[length=4pt,inset=1.5pt]}]([shift={(0.62em,1.07em)}]a1) to[bend left=40] ([shift={(-0.72em,0.26em)}]a2);
  \draw[-{Stealth[length=4pt,inset=1.5pt]}]([shift={(0.27em,0.36em)}]b1) to[bend left=77,looseness=1.4] ([shift={(1.01em,0.11em)}]a3);
}

Każda strzałka ma tu pełny grot. Każdy etap ma dwie strzałki: jedna tworzy wiązanie, a druga je zrywa i przenosi jego elektrony na atom. Ten drugi rodzaj zaczyna się na wiązaniu (b1) i kończy na atomie.

Ładunek ujemny enolanu znajduje się na węglu we wzorze szkieletowym. Zapisuje się go tak samo jak rodnik w przykładzie 2, przez \charge na pustym atomie, więc wiązanie nie jest skracane wokół etykiety „−”.

4. Dehydratacja E1 tert-butanolu: jeden schemat w kilku rzędach

Pierwsze trzy przykłady umieszczają każdy etap pod osobnym nagłówkiem. Cały mechanizm możesz też narysować jako jeden ciągły schemat łamany na nowe rzędy, jak w wielu podręcznikach:

1. Grupa OH pobiera proton od H₃O⁺.
2. Woda odchodzi i powstaje kation tert-butylowy. To etap najwolniejszy.
3. Woda odrywa proton od węgla sąsiadującego z C⁺, a elektrony C–H tworzą wiązanie C=C 2-metylopropenu.

W chemfig każdy rząd to osobny schemat, który zaczyna się od swojej strzałki, więc warunki pozostają przy strzałce, do której należą:

Cały schemat

\setchemfig{atom sep=2.5em, + sep left=0.7em, + sep right=0.7em, compound sep=4em, arrow offset=6pt}
{\centering \textbf{Acid-catalysed dehydration of tert-butanol (E1)}\par}
\par\bigskip
\vspace{0.9em}
\schemestart
  \chemfig{@{a1}H\charge{90=\:,-90=\:}{O}-[:-12](-[:-36])(-[:82])-[:-122]}
  \+
  \chemfig{@{a3}H_2O^{+}-[@{b1}:90,0.8,2]@{a2}H}
\schemestop
\par\bigskip
\schemestart
  \arrow{->[protonation]}[,1.6]
  \chemfig{@{a4}H_2O^{+}-[@{b2}:-12](-[:-36])(-[:82])-[:-122]}
  \+
  \chemfig{H_2O}
\schemestop
\par\bigskip
\schemestart
  \arrow{->[$-$H$_{2}$O][slow]}
  \chemfig{-[:0]\charge{120:4pt=$\scriptstyle+$}{}(-[@{b4}:-60]-[@{b3}:0,0.8]@{a6}H)-[:60]}
  \+
  \chemfig{@{a5}H_2\charge{90=\:,-90=\:}{O}}
\schemestop
\par\vspace{1.2em}
\par\bigskip
\schemestart
  \arrow{->[$-$H$^{+}$]}
  \chemfig{-[:0](=[:-60])-[:60]}
  \+
  \chemfig{H_3O^{+}}
\schemestop
\chemmove{
  \draw[-{Stealth[length=4pt,inset=1.5pt]}]([shift={(0.37em,1.21em)}]a1) to[bend left=40] ([shift={(-0.67em,0.56em)}]a2);
  \draw[-{Stealth[length=4pt,inset=1.5pt]}]([shift={(0.27em,0.36em)}]b1) to[bend left=77,looseness=1.4] ([shift={(1.19em,0.11em)}]a3);
  \draw[-{Stealth[length=4pt,inset=1.5pt]}]([shift={(0.19em,-0.31em)}]b2) to[bend left=77,looseness=1.4] ([shift={(0.66em,-0.63em)}]a4);
  \draw[-{Stealth[length=4pt,inset=1.5pt]}]([shift={(0.55em,-1.21em)}]a5) to[bend left=47] ([shift={(0.69em,-0.4em)}]a6);
  \draw[-{Stealth[length=4pt,inset=1.5pt]}]([shift={(0em,0.27em)}]b3) to[bend right=77,looseness=1.4] ([shift={(0.08em,0.33em)}]b4);
}

Dwa szczegóły warte skopiowania:

• [,1.6] wydłuża strzałkę 1,6 raza względem normalnej długości, więc słowo protonation mieści się nad nią, zamiast wchodzić na następną strukturę.
• Karbokation to \charge{120:4pt=$\scriptstyle+$}{}: mały „+” 4 pt od wierzchołka, w największej szczelinie między wiązaniami.

5. Elektrofilowe bromowanie benzenu

Elektrony π benzenu atakują brom (aktywowany przez FeBr₃), dając kompleks σ. Następnie jon bromkowy odrywa proton od węgla sp³, a elektrony C–H odtwarzają pierścień aromatyczny.

1. Atak na brom (kompleks σ)

\setchemfig{atom sep=2.5em, + sep left=0.7em, + sep right=0.7em, compound sep=4em, arrow offset=6pt}
\schemestart
  \chemfig{?[a]-[:90]=_[@{b1}:30]-[:-30]=_[:-90]-[:-150]?[a,{=_}]}
  \+
  \chemfig{@{a1}Br-[@{b2}:0]@{a2}Br}
  \arrow{->[FeBr$_{3}$]}[,1.1]
  \chemfig{?[a]=_[:90]-[:30](-[:90]Br)-[:-30]\charge{30:4pt=$\scriptstyle+$}{}-[:-90]=_[:-150]?[a]}
  \+
  \chemfig{Br^{-}}
\schemestop
\chemmove{
  \draw[-{Stealth[length=4pt,inset=1.5pt]}]([shift={(-0.13em,0.23em)}]b1) to[bend left=74,looseness=1.34] ([shift={(-0.13em,0.73em)}]a1);
  \draw[-{Stealth[length=4pt,inset=1.5pt]}]([shift={(-0.25em,-0.27em)}]b2) to[bend right=77,looseness=1.4] ([shift={(-0.23em,-0.63em)}]a2);
}

2. Utrata H⁺ odtwarza pierścień

\setchemfig{atom sep=2.5em, + sep left=0.7em, + sep right=0.7em, compound sep=4em, arrow offset=6pt}
\schemestart
  \chemfig{?[a]=_[:90]-[:30](-[:90]Br)(-[@{b2}:-30]\charge{30:4pt=$\scriptstyle+$}{}-[:-90]=_[:-150]?[a])-[@{b1}:30,0.8]@{a2}H}
  \+
  \chemfig{@{a1}Br^{-}}
  \arrow{->}
  \chemfig{?[a]-[:90]=_[:30](-[:90]Br)-[:-30]=_[:-90]-[:-150]?[a,{=_}]}
  \+
  \chemfig{HBr}
\schemestop
\chemmove{
  \draw[-{Stealth[length=4pt,inset=1.5pt]}]([shift={(-1.55em,0em)}]a1) to[bend right=51] ([shift={(0.73em,0.13em)}]a2);
  \draw[-{Stealth[length=4pt,inset=1.5pt]}]([shift={(-0.04em,-0.33em)}]b1) to[bend left=51] ([shift={(0.51em,-0.02em)}]b2);
}

Pierścienie są zapisane z kątami bezwzględnymi wiązań i haczykami (?[a]) zamiast *6(…), więc każdy pierścień ma dokładnie taką orientację jak na płótnie, a każde wiązanie pierścienia może mieć nazwę @{…} dla strzałki. Indeks dolny w FeBr₃ wpisuje się w MolDraw jako FeBr₃, a eksportuje jako FeBr$_{3}$.

Stwórz własny mechanizm

1. Narysuj indywidua i strzałki reakcji w edytorze MolDraw albo zacznij od jednego z tych plików: otwórz go, skopiuj wszystko i wklej na płótno przez Ctrl+V.
2. Wybierz narzędzie zakrzywionej strzałki. Przeciągnij od wolnej pary, ładunku, kropki rodnikowej lub wiązania do atomu lub wiązania, które przyjmuje elektrony. Dla etapów jednoelektronowych wybierz Fishhook (1e⁻) w opcjach strzałki.
3. Dodaj nagłówki etapów narzędziem tekstu, nad każdym rzędem.
4. Wybierz Download → chemfig (.tex) albo Copy as chemfig (LaTeX), aby wkleić kod do własnego dokumentu.
5. Skompiluj dwa razy.

Możesz też poprosić asystenta AI w edytorze, na przykład: „Narysuj rodnikowe bromowanie toluenu w pozycji benzylowej ze strzałkami-haczykami, z inicjacją, propagacją i terminacją pod nagłówkami.” Asystent narysuje etapy na płótnie, a Ty możesz je wyeksportować w ten sam sposób.

Gdy wklejasz chemfig z powrotem, MolDraw odczytuje, na którym atomie lub wiązaniu zaczyna się i kończy każda strzałka \chemmove, czy ma pełny grot, czy jest haczykiem, w którą stronę wygina się jej bend i jak głęboka jest krzywa. Grot kończący się w punkcie \path … coordinate między dwoma atomami staje się strzałką tworzącą wiązanie, więc haczyki znów spotykają się w szczelinie. Odstępy pochodzą z \setchemfig (atom sep, compound sep, + sep left/right, arrow offset), a tekst i linie są rysowane szeryfową czcionką podobną do LaTeX-owej, cienką linią chemfig. MolDraw nadal dopasowuje każdą strzałkę do własnych reguł, więc ręcznie napisane \draw nie musi być idealne.

Ręczne poprawianie wyeksportowanego kodu

• Płytsza lub głębsza krzywa: zmień kąt wygięcia (bend left=40 zamiast 57) albo usuń looseness.
• Krzywa po drugiej stronie: zamień bend left i bend right. W przypadku haczyka zamień też [left] i [right] w grocie, aby zadzior pozostał na zewnątrz.
• Przesunięcie ogona lub grota: edytuj shift w em. (0em,1em) to 1 em nad środkiem atomu.
• Miejsce spotkania haczyków: zmień pos=0.58. 0.5 to dokładnie połowa odległości między dwoma atomami.
• Miejsce nad rzędem: \vspace{…em} przed każdym schematem zostawia miejsce na strzałki wyginające się w górę. Zwiększ je, jeśli strzałka dotyka nagłówka.

Powiązane poradniki